Mijn visie op het huidige schoolsysteem
Mijn fascinatie voor het huidige schoolsysteem is erg groot. Er zijn tal van dingen waar ik zelf mijn vraagtekens bij zet. Daarom ga ik met enige regelmaat er een blog aan wijden. Allereerst wil ik de vergelijking maken tussen hoe wij onze kinderen belangrijke elementen uit het leven aanleren en hoe dieren dit doen. Ik vind het heel interessant om te kijken naar de kip.
Moeder hen
Een pasgeboren kuiken begint direct zijn omgeving te verkennen op zoek naar objecten om in te pikken. De moeder hen corrigeert gelijk haar jongen door voor te doen hoe het hoort, door naar de grond te pikken om voedsel te vinden. Zo geeft zij zelf het goede voorbeeld, wat de kuikens kunnen afkijken en leren door te doen. Daarnaast doet de hen voor hoe op stok te gaan en de kuikens doen haar weer na.
Uiteraard biedt de moeder hen bescherming tegen al het (mogelijke) gevaar. Ze let continu goed op haar jongen dat hen niks overkomt en dat zij zelf ontdekken hoe zij kunnen overleven. Maar als ze van mening is, dat haar kroost genoeg weet om zichzelf te kunnen redden, laat ze haar kinderen vrij om de wereld te verkennen. Sterker nog, als er dan nog kuikens dicht bij hun moeder komen – voor eventuele bescherming – pikt ze de kuikens op hun kop om duidelijk te maken dat ze nu zelf hun pad moeten vinden.
Nederlandse middelbare scholen
In mijn ogen is dat een groot contrast met hoe kinderen in Nederland op vele middelbare scholen les krijgen. Enige vrijheid van leren is er vaak niet. Er is ooit bepaald wat een leerling moet leren en hoe het geleerd dient te worden. Daar heeft iedereen zich naar te schikken. De leraren beperken zich in het voordoen van de lesstof, tot de beschikbare informatie die zij halen uit de – meestal ouderwetse – boeken.
In mijn ogen zakt door deze manier van lesgeven de motivatie bij de jongeren. Ze hoeven niets te onderzoeken, hebben geen enkele creatieve inbreng en worden niet uitgedaagd om zelf met oplossingen te komen. Sterker nog, eigen oplossingen worden vaak niet gewaardeerd, want dan geven de leerlingen niet het “perfecte” antwoord. Elk antwoord dient binnen de gestelde kaders te worden geformuleerd, anders wordt het afgekeurd. Dat is in mijn ogen een kwalijke zaak als het om leren gaat.
Laat kinderen zelf ontdekken en ervaren
Waarom laten we kinderen niet ontdekken en leren door zelf te handelen. Bij autorijden doen we dit wel. We gooien kinderen direct in het diepe. “Ga maar zitten, dat is je gaspedaal, die je rem, dit is de versnellingspook, dat werkt op deze manier en nu ga je rijden”. Hoppa! Leren door zelf te ervaren. Leren in echte situaties zoals ze in de praktijk zijn. Je moet de handelingen van de auto onder de knie krijgen én tegelijk al het overige verkeer in de gaten houden. Dat lijkt in eerste instantie voor elke jongere een enorme opgave, maar gemiddeld halen Nederlanders hun rijbewijs na slechts 35 lessen. Na 35 keer in de praktijk oefenen hebben jongeren de auto onder controle en kunnen ze het verkeer goed inschatten. Hoe zou dit in het Nederlandse onderwijssysteem kunnen zijn?
Utopie of reëel toekomstbeeld?
Deze methode lijkt me ook voor het huidige schoolsysteem de juiste. Leren door zelf ervaring op te doen in echte, praktische situaties. Dan leren jongeren zelf na te denken, te ontdekken wat bij hen past, ze ervaren wat er werkelijk van hun wordt verlangd en hun motivatie blijft hoog. Klinkt dit als een utopie? Ik zie het als een reëel toekomstbeeld waar ik graag mijn steentje aan wil bijdragen.
